Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών

Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της Άνω Πόλης και η ανέγερσή του τοποθετείται στο δεύτερο μισό του 14 ου αι. Είναι αφιερωμένος στους Αρχάγγελους και Ταξιάρχες Μιχαήλ και Γαβριήλ.

Πρόκειται για ένα κεντρικό ξυλόστεγο κτίσμα με περίστωο στις τρεις διευθύνσεις (βορράς, νότος, δύση). Κάτω από το δάπεδο του ναού υπάρχει ισόγεια κρύπτη, η οποία πιθανόν να χρησίμευε ως οστεοφυλάκιο ή χώρος ταφής. Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας μετατράπηκε σε τζαμί και προστέθηκε παράπλευρα ένας μιναρές με δύο εξώστες με την ονομασία "Ικί Σεριφέ Τζαμί", δηλαδή τζαμί των δύο εξωστών. Μετά το 1912 δόθηκε πάλι στους χριστιανούς και αναστηλώθηκε με τη σημερινή του μορφή το 1953.

Ιστορικής αξίας αποτελούν οι τοιχογραφίες στο εσωτερικό του ναού, πιθανόν φιλοτεχνημένες από τον περίφημο ζωγράφο της εποχής, Γεώργιο Καλλιέργη. Από αυτές ξεχωρίζουν η "Ανάληψη του Χριστού" στο ανατολικό αέτωμα που έχει τη μορφή τριγώνου και απεικονίζεται ο Χριστός καθισμένος σε ουράνιο τόξο, περιβαλλόμενος από φωτεινό δίσκο που κρατούν ιπτάμενοι άγγελοι. Στη βάση διακρίνεται η Θεοτόκος με φωτοστέφανο, προσευχόμενη, ανάμεσα σε δύο δέντρα. Εκατέρωθεν αυτής υπάρχουν φωτοστέφανοι άγγελοι που απευθύνονται σε Αποστόλους. Επίσης, η "Πεντηκοστή" στο δυτικό αέτωμα του ναού απεικονίζει οκτώ φωτοστέφανους αποστόλους.